• SUBSCRIBE
  • FACEBOOK
  • TWITTER

Rozwój kompetencji dla organizacji: jak planować zakres i intensywność żeby to miało sens

Posted by admin Posted on lut - 26 - 2026 Możliwość komentowania Rozwój kompetencji dla organizacji: jak planować zakres i intensywność żeby to miało sens została wyłączona

Wybór programu rozwojowego często wygląda zbyt intuicyjnie: „bierzemy temat”. To bywa OK przy prostym celu, ale w firmie z wieloma zespołami potrzebna jest logika.

Najbardziej opłaca się planować rozwój tak, jak porządkuje się operację: cel → kryteria → narzędzia → wdrożenie. Wtedy łatwiej rozróżnić „temat ciekawy” od tematu krytycznego.

Dobór treści: co najczęściej poprawia wynik

W realnych firmach najczęściej duży wpływ mają umiejętności, które skracają tarcia. To nie sugeruje, że techniczne tematy są mniej ważne, lecz, że bez dobrych rozmów proces się dusi.

Dlatego często zaczyna się od standardu feedbacku, a dopiero potem wzmacnia się obszary dotyczące przywództwa.

Forma ma znaczenie: co wybrać i kiedy

Nie każdy temat warto być robiony w identycznym formacie. Gdy chodzi o zachowania, to zwykle działa najskuteczniej trening.

Z kolei gdy problem jest związany z ustawieniem standardu, w konsekwencji zwykle pomagają warsztat roboczy z liderami procesu.

Na co dzień najlepszą trwałość daje model mieszany: krótki trening zachowań + wdrożenie w zespole + sesja korekty i utrwalenia. To jest mniej „efektowny”, natomiast częściej zostaje w organizacji.

Dopasowanie do ról: menedżer, lider projektu, brygadzista

Typowym błędem okazuje się budowanie jednej grupy „dla wszystkich”. Tymczasem menedżer pracuje w innym rytmie niż brygadzista, gdyż ma inne ryzyka.

Dla kadry menedżerskiej często kluczowe okazują się ustawianie priorytetów oraz feedback, delegowanie, odpowiedzialność. Z kolei dla brygadzistów często ważniejsze okazuje się reakcja na odchylenia oraz domykanie ustaleń „tu i teraz”.

Szkolenia dla firm najczęściej dają efekt, gdy treści są dopasowane, a nie wszyscy idą jednym programem.

Jak sprawdzać wdrożenie: praktyczne kryteria

Częstą pomyłką jest liczenie godzin zamiast efektu. Tymczasem da się zobaczyć zmianę bez rozbudowanych narzędzi:

czy pojawiło się „co/kto/do kiedy”,

czy mniej jest konfliktów o odpowiedzialność,

czy liderzy reagują podobnie.

Kiedy sygnały są zrozumiałe, wtedy prościej wzmacniać zmianę, ponieważ widać, co nie działa.

+Tekst Sponsorowany+

Categories: Nieruchomości

Comments are closed.

  • Miasta od dawna kojarzą się z betonem, szkłem i stalą. Z wysokimi budynkami, szerokimi ulicami i niekończącym się ruchem. Jednak im gęściej je zabudowujemy, tym wyraźniej widać, że bez zieleni ta układanka się rozpada. Drzewa, skwery, parki, nawet małe rabaty przy chodniku – wszystko to tworzy system naczyń połączonych, który sprawia, że życie w mieście jest do zniesienia, a czasem wręcz zachwycające. Zieleń nie jest luksusem ani dekoracją, ale koniecznością, podobnie jak woda czy dostęp do światła. Badania prowadzone w różnych krajach pokazują, że kontakt z naturą ma ogromny wpływ na nasze zdrowie psychiczne. Już kilka minut spaceru wśród drzew obniża poziom stresu, spowalnia tętno, poprawia nastrój. Mieszkańcy miast, którzy na co dzień przebywają w okolicach parków, rzadziej zgłaszają objawy depresji i wypalenia. Zieleń działa jak naturalny regulator emocji – daje odpocząć zmysłom zmęczonym hałasem, reklamami, pośpiechem. Nic dziwnego, że tak bardzo ciągnie nas do ławek w cieniu drzew, nawet jeśli znajdują się tuż obok ruchliwej ulicy. Jednocześnie roślinność pełni konkretne funkcje ekologiczne. Drzewa obniżają temperaturę powietrza w upalne dni, co ma ogromne znaczenie w kontekście zmian klimatycznych. Coraz częściej doświadczamy fal gorąca, które w miastach są szczególnie uciążliwe. Beton i asfalt nagrzewają się szybko i długo oddają ciepło, przez co noce stają się duszne i męczące. Tam, gdzie jest więcej zieleni, różnica temperatur może sięgać nawet kilku stopni. To nie tylko kwestia komfortu, ale też zdrowia, zwłaszcza osób starszych, dzieci i osób z chorobami układu krążenia. Zieleń pomaga także walczyć ze smogiem. Liście drzew i krzewów wychwytują część pyłów zawieszonych, a rośliny produkują tlen, co wpływa na poprawę jakości powietrza. Oczywiście nie rozwiąże to problemu emisji z transportu czy przemysłu, ale może częściowo złagodzić jego skutki. Poza tym tereny zielone chłoną wodę, co ma znaczenie przy gwałtownych opadach deszczu. W miastach, gdzie dominują nieprzepuszczalne powierzchnie, każda burza grozi podtopieniami. Zieleń działa jak naturalna gąbka, spowalnia odpływ wody i zmniejsza ryzyko powodzi lokalnych. Ciekawe jest też to, jak zieleń zmienia społeczne oblicze miasta. Parki i skwery stają się miejscami spotkań, budują poczucie wspólnoty. To tam sąsiedzi wymieniają kilka słów, rodzice obserwują bawiące się dzieci, seniorzy rozmawiają na ławkach, a młodzi ćwiczą na plenerowych siłowniach. W takich miejscach ludzie czują się bardziej u siebie, chętniej angażują się w działania społeczne, od sprzątania terenu po organizowanie lokalnych wydarzeń. Czasem wystarczy posadzić kilka drzew i postawić kilka ławek, by martwy, anonimowy plac zmienił się w tętniącą życiem przestrzeń. W ostatnich latach coraz popularniejsze stają się inicjatywy mieszkańców, którzy biorą sprawy w swoje ręce. Zakładają ogrody społeczne, gdzie wspólnie uprawiają warzywa i zioła, obsadzają roślinami zaniedbane skrawki ziemi, walczą o ochronę starych drzew. Tego typu działania uczą odpowiedzialności za wspólną przestrzeń i pokazują, że miasto nie jest abstrakcyjnym tworem, ale miejscem, o które można i warto dbać. Często zaczyna się od prostego ogłoszenia, które ktoś tworzy w edytorze tekstu, tak jak przygotowuje się opis na strona www a kończy na realnej zmianie krajobrazu osiedla. Architekci i urbaniści coraz częściej podkreślają, że zieleń powinna być wpisana w planowanie miast na równych prawach z drogami czy infrastrukturą techniczną. Nie wystarczy „dodać” kilka drzew po zakończeniu budowy osiedla i uznać, że temat jest załatwiony. Chodzi o całościowe myślenie: korytarze zieleni łączące parki, alejki pieszo-rowerowe w cieniu drzew, miejskie lasy, zielone dachy i ściany. W ten sposób powstaje sieć, z której korzystają zarówno ludzie, jak i zwierzęta – ptaki, owady zapylające, małe ssaki. Warto też pamiętać, że zieleń w mieście to nie tylko „ładne miejsca do spacerów”, ale inwestycja. Badania dowodzą, że bliskość terenów zielonych podnosi wartość nieruchomości, przyciąga turystów i zachęca firmy do lokowania biur w przyjaznym otoczeniu. Miasta, które świadomie stawiają na zieleń, stają się bardziej konkurencyjne, nowoczesne i atrakcyjne do życia. To jeden z tych przypadków, gdy to, co dobre dla przyrody i ludzi, jest równocześnie opłacalne ekonomicznie. Ostatecznie pytanie nie brzmi więc, czy możemy sobie pozwolić na więcej drzew, parków i skwerów, ale czy możemy sobie pozwolić na ich brak. Każdy metr kwadratowy zieleni, każde posadzone drzewo, każda odbrukowana przestrzeń to krok w stronę miasta przyszłości, w którym żyje się zdrowiej, spokojniej i bardziej harmonijnie. W takiej przestrzeni łatwiej złapać oddech, odnaleźć równowagę i po prostu być u siebie, nawet w samym środku betonowej dżungli.